Ekonomik Durum

Bir ara halıcılık, arıcılık ve meyvecilik teşvik edilmiş ise de başarılı olmamıştır. Küçük çapta besicilik yapılmaktadır. Genel olarak tarım ve hayvancılık yapılmaktadır. Belde de yaşayanların çoğunluğu emeklidir. Şeker pancarı, arpa, buğday, yonca, fiğ, fasulye, domates ekimi yapılmaktadır. Arazisinin bir bölümü sulanmaktadır. 1980 ve sonrasında uygulanan politikalar ve eğitim seviyesinin yüksekliği nedeniyle hızlı bir göç yaşanmış ve başta İstanbul olmak üzere Büyükşehirlere gitmişlerdir. Bu durum ekonomik ve sosyal gelişmenin önünde önemli bir engeldir.

Kasaba ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Kasabada oturanların büyük bir bölümü SSK ve Bağkur emeklisidir. Tarım ürünlerinden; buğday, arpa, fasulye ve mısır yaygın olarak üretilmektedir.
Köy arazisinin ¼’ü sulanabilir ve daha çok şekerpancarı üretimi yapılmaktadır. Göç dolayısıyla hayvancılık eskiden olduğu kadar yaygın değildir. Halk ancak kendi ihtiyaçlarını karşılayabilecek kadar hayvan yetiştirmektedir. Az sayıda kişi ise besicilik yapmaktadır. Yaylacılık kasabada eskiden yaygındı fakat nüfusun azalmasıyla yaylaya giden insan sayısı da azalmıştır. Mayıs’ta yaylaya çıkılıp Ağustos’ta inilmektedir.